20 juni 2009
Gisteren was in Unie-verband mijn tweede commissie waterkeringen. Aan de orde was onder andere een presentatie van de afdeling van Rijkswaterstaat die belast is met de uitvoering van het ‘Hoogwaterbeschermingsprogramma naar aanleiding van de zo genoemde 3e toetsronde’.
Ze moesten als gevolg van de crisis zuinig zijn en alles ‘sober’ uitvoeren. Als ervaren, doch simpele bestuurder van diverse overheidsorganisaties verbaasde deze uitspraak mij hogelijk. De overheid moest immers, naar mijn opvatting, altijd zuinig zijn met de centjes van de burger. Doorvragen mijnerzijds leverde op dat met ‘sober’ bedoeld werd uitsluitend gericht op de taak, dus veiligheid en zo goedkoop mogelijk. Dus geen fietspaden meer over dijken (was niet hun taak). De ecologische potenties stonden het gebruik van asfalt als dijkbekleding ook niet in de weg, dat was immers ook niet hun taak. Terwijl de waterschappen miljoenen moeten uitgeven vanwege ecologische wettelijke eisen van de hogere overheden doorkruisen steeds meer dode asfaltwoestijnen van Rijkswaterstaat, waar niets kan groeien, de voor veel geld aangelegde ecologische verbindingszones. Waar andere overheden er steeds opgewezen worden vooral integraal hun werk te doen zodat maatschappelijke gelden tot optimaal maatschappelijk nut leiden, neemt Rijkswaterstaat niet meer de kansen om met mooie ecologische, toeristische en veilige dijken meerdere doelen te dienen. Het moet immers ‘sober’! Hier zitten de politici in Den Haag toch echt te snurken