maart 2010

Deze maand kan, in het kader van de voorgenomen verzilting, gereageerd worden op de “ontwerp-MER Waterkwaliteit Volkerak-Zoommeer” (VZM). Wat mij verbaast is dat er plannen worden gemaakt met zeer hoge kosten en risico’s, terwijl de waterkwaliteit langzaam maar zeker de afgelopen 15 jaar verbeterd is. Zo is de stikstofconcentratie de afgelopen 15 jaar met circa 40 % verminderd. Het totaal fosfaat in die periode met circa 20 %. En het Chlorofyl A met circa 15 %. Je kunt dit als marginaal afdoen, maar feit is dat deze geleidelijke verbetering enerzijds door de natuur zelf tot stand is gebracht en anderzijds de rivieren steeds lagere concentraties van deze probleemstoffen meevoeren. Ook bij zout worden zal de stikstofconcentratie verder moeten dalen om geen problemen te gaan krijgen met giftige zoutalgen.
Ik zou mijn kaarten zetten op voortzetting van de huidige kwaliteitsverbetering van het zoete water in plaats van te gaan voor het dure zoute alternatief dat ook het risico bevat dat de problemen niet opgelost worden, maar vervangen worden door een ander probleem waarbij we dan wel de tweede zoetwatervoorraad van Nederland kwijt zijn. Waarom sleutelen aan kostbaar zoet water dat kwalitatief de goede kant opgaat?